Euskal Folklorearen urtekaria Jose Migel Barandiaranek sortu zuen 1921 urtean, eta Eusko Ikaskuntzaren argitarapen gisa kaleratu zen. Argitarapen hau da, hortaz, Euskal Herrian gaurregun argitaratzen diren zientzi aldizkarien arteko zaharrena.

Bere ibilbide luze eta abenturagarrian bi etapa nabarmentzen dira: lehenengoan 14 bolumen eman ziren argitara 1921 eta 1935 urtean bitartean. Gerrate zibilaren eta bertako zuzendariaren eta lankideen atzerriratzearen ondorioz argitarapena eten egin zelarik, bigarren etapan abiatu zen Aranzadi Zientzi Elkartearen argitarapen gisa eta fundatzailearen zuzendaritzapean. 1955tik 1981ra arte doan etapa honetan 16 bolumen eman dira argitara. Eusko Ikaskuntza osoki 1978 urtean berreraiki zelarik, eta Aranzadi Zientzi Elkartearekin adostasunean, Eusko Folklorearen Urtekaria berriro ere Eusko Ikaskuntzaren argitarapen izatera iragan zen. 1988ko urtean Eusko Ikaskuntzak, fundazio ondasun gisa, Eusko Folklorearen Urtekaria ematen dio Jose Miguel de Barandiaran Fundazioari.

Urtekariak euskal etnografia alorrean egindako ikerlanak jasotzen ditu funtsezki, nahiz eta bolumen batzuetan historiaurre eta paletnografia alorretako ikerlanak ere sartzen diren barnean.

Egundaino argitaratu diren 48 bolumenek etnografi material-bilduma osatzen dute eta tradiziozko euskal kultura ikertzen ari direnentzako ezinbesteko dira kontsultarako.

Aldizkari honetako lankideen artean, beste batzuen artean, J.M. Barandiaran, M. de Lekuona, T. de Aranzadi, Caro Baroja, Jesus Mari Larrea, J. Agirre, J. Garate, Juan Garmendia, G. Lacombe, A. Irigarai, Gerardo Lopez de Guereñu, Thalamas Labandibar, J.M. Ugartetxea, Philippe Veyrin e.a. aipa ditzakegu.